Een aantal keer per jaar interviewt de websitecommissie van de Diepenheimse Schutterij Diepenheimers die voor langere tijd in het buitenland zitten voor de rubriek "Diepenheimers over zee". Dit keer is het de beurt aan Claudia Wentink en Suzan Olthuis, die 5 maand in Curaçao zitten.

1.      Waar ben je en wat doe je daar?
Wij, Suzan Olthuis en Claudia Wentink, zitten op dit moment op Curaçao voor 5 maanden stage. We zitten in ons laatste jaar van de opleiding Facilitair Leidinggevende en hadden de mogelijkheid om naar het buitenland te gaan. Dit leek ons een grote uitdaging en zijn, op vrijdag 2 februari, met twee andere meiden uit onze klas vertrokken naar Curaçao. Claudia loopt stage bij het “Sea Aquarium”, één van de grootste toeristische attracties op het eiland. Hier is de onderwaterwereld bereikbaar gemaakt voor iedereen en leven alleen dieren die in de zee rondom Bonaire en Curaçao voorkomen. Zij haalt toeristen van de cruiseschepen die in de haven liggen en is tour guide op het park. Daarnaast helpt ze bij Sales en Marketing. Suzan voldoet haar stage bij stichting “Parke Tropical”, een dierentuin op het eiland en is daar medewerker in de kinderboerderij. De organisatie draait op donaties, subsidies en sponseringen door bedrijven. In de dierentuin is sinds 2003 een kinderboerderij geopend ”Kurà di Dugu dugu”. Hier worden allerlei activiteiten georganiseerd voor kinderen. We lopen gemiddeld 5 à 6 dagen in de week stage. Daarnaast genieten we van de mooie gebieden, stranden, andere activiteiten en het uitgaansleven op Curaçao.

2.      Je hebt voor jezelf vast een voorstelling gemaakt van het land. Wat viel je mee en wat viel je enorm tegen?
Wij hadden zelf een redelijk realistische voorstelling gemaakt. We hadden gedacht aan een relaxte sfeer, veel gekleurde huisjes, bevolking die ons graag zou mogen en bevolking die het wat minder op de Nederlanders heeft gesteld. Die relaxte sfeer is zeker zo en valt absoluut niet tegen. De mentaliteit van de mensen hier is heel anders dan in Nederland. Antilianen zijn over het algemeen vriendelijk en willen je overal bij helpen. Alles komt op zijn tijd. Als het vandaag niet afkomt, doen ze het morgen en anders volgende week. Hier moesten we eerst wel aan wennen, maar hebben ook ervaren dat je door de tropische temperaturen het “harde werken” wel laat. Het is namelijk elke dag rond de 30 graden en dan wil het zweet je nog wel eens op de rug komen staan. Het openbaar vervoer kent geen vaste tijden en is niet geregeld. Dat viel ons wel tegen. Soms moet je echt verschrikkelijk lang wachten voordat er eindelijk het juiste busje langs komt. In het begin vonden we de criminaliteit op Curaçao nog wel meevallen, totdat er zelf een aantal dingen bij ons werden gestolen. Over het algemeen merken we er verder weinig van. Met een beetje oppassen en je nuchtere verstand gebruiken, gaat het over het algemeen aardig goed.

3. Is het gemakkelijk voor je om contact te houden met het thuisfront?
Het contact met het thuisfront gaat heel gemakkelijk. We kunnen bellen, mailen en smsen. Aan het begin was het iets moeilijker, omdat we weinig tot niet de kans/de tijd  hadden om op internet te gaan, maar daar is ondertussen verandering in gekomen. Voordat we weggingen hadden we een aantal goedkope nummers opgezocht en gekregen waarmee het thuisfront voor 6 tot 9 cent per minuut naar ons kan bellen. Dat is echt ideaal!

4. Wat mis je het meest aan Diepenheim?
Filet American van “Slagerij Kastelein”. Haha, onder andere. Hobby’s en sport… zoals de Harmonie, de volleybal etc. missen we toch ook wel. We kunnen hier dan wel beachvolleyballen, maar dat is toch anders dan volleyballen met je eigen team. Daarnaast brengt zo’n klein plaatsje als Diepenheim een hoop gezelligheid met zich mee. Deze gezelligheid beleef je anders dan gezelligheid op Curaçao en missen we af en toe ook wel. Uiteraard staan familie, vrienden en kennissen ook op dit lijstje.

5. Wat raad je mensen aan om sowieso mee te nemen als ze daar ook naartoe zouden gaan?
Hoge factor zonnebrandcrème. Factor 50, je verbrandt hier levendig. Een tropenklamboe voor al die muggen hier… en een muggenspray is wel erg belangrijk, maar die spray kan je beter lokaal kopen gezien de middeltjes uit NL niet de juiste werking hebben op deze muggen. Een wereldstekker is ook wel gemakkelijk. Uiteraard zijn goede aanraders je badhanddoek, een zonnebril en een bikini.

6. Wat ga je als eerste doen als je weer in Deep'n bent?
Chillen in een hangmat. Haha. ney, uiteraard familie en vrienden bezoeken en leuke dingen doen. Daarnaast zullen we alle horecagelegenheden sterk aanraden om Happy Hours in te voeren. ;-) De bank en een goed bed zijn ook niet verkeerd, als je deze in geen 5 maanden hebt gezien/gevoeld. Daarnaast moeten we natuurlijk hard aan het werk, gezien onze bankrekening, na ons avontuur, wel weer flink wat centen kan gebruiken.

7. Heb je in het buitenland wel eens op de site van de Schutterij gekeken?
Jazeker. Even kijken hoe alles er daar voorstaat en of er nog nieuwtjes zijn over het Deepse feest, want daar blijven de echte Diepenheimers natuurlijk altijd naar uitkijken.

8. Wat is het meest indrukwekkende van het land?
De cultuur, het verschil tussen arm en rijk en de mentaliteit van de lokale bevolking. Waar je verstelt van staat is het aantal, voornamelijk, mannen die aan één vrouw niet genoeg blijken te hebben. Daarnaast is het verschrikkelijk hoeveel afval er op het eiland in de natuur wordt gedumpt. Hele auto’s, wasmachines en volle vuilniszakken vindt je aan de kant van de wegen. Daarentegen heb je dan wel weer prachtig mooie  natuurverschijnselen en de tijd die de mensen aan je besteden als je een probleem hebt is ook erg indrukwekkend.

9.            Arnoud-Jan stelde de volgende vraag aan jullie: Hoe zijn de lokale bewoners?
De lokale bewoners zijn Hopi bon! Echt waar, mensen zijn over het algemeen heel vriendelijk en behulpzaam. Om even een voorbeeld te noemen: Op tweede paasdag gingen wij in een supermarktje in de buurt op zoek naar een accu. Deze was namelijk in het weekend ervoor uit onze auto gestolen! Wat een actie, maargoed! In de supermarkt vroegen we aan een man of hij het kleinste model accu toevallig had… die man vroeg gelijk wat er aan de hand was, zocht het model voor ons op, liep met ons mee naar de auto… heeft op 2e paasdag, terwijl zijn eigen winkel om 12:30 uur eigenlijk dicht ging, maar speciaal voor ons een half uurtje langer open bleef, na 13:00 uur nog schroefjes gehaald in een andere winkel en ervoor gezorgd dat er weer een accu, vastgezet en al, in onze auto zat. Dat hoef je in Nederland niet te verwachtten. Zij zouden zeggen; “Sorry, mevrouw maar de winkel gaat om 13:00 uur sluiten”. Je kunt wel sterk merken dat er cultuurverschil is. Mensen zijn onder andere erg gelovig en zijn heel anders in de omgang met mensen. Zo trekken ze aandacht van bekenden of toeristen door “Psst..” te roepen. Dit kwam op ons nogal onbeschoft over, maar blijkt een hele normale gewoonte te zijn op het eiland.

10.        Elke keer mag de geïnterviewde een vraag stellen aan een andere Diepenheimer in het buitenland. Wat zou je hem/haar willen vragen?
Als je nog eens voor een langere tijd naar het buitenland zou gaan, zou je terug gaan naar dit land of zou je kiezen voor een ander land en waarom? Zou je ervoor kiezen alles op dezelfde manier te doen?

De belevenissen van Claudia en Suzan zijn ook te volgen op www.suusenclauopcuracao.waarbenjij.nu