| Diepenheimers over zee: Gerben de Boer |
|
|
|
| woensdag, 23 februari 2005 00:00 |
|
Interview met Gerben de Boer die 7 jaar in Maleisië woonde. Inmiddels woont hij met zijn vrouw en zoon in Ierland. Hoe was het om rond de jaarwisseling weer back in town te zijn? Ik vond het erg gezellig om weer in town te zijn... de periode rondom de kerstdagen en de jaarwisseling is altijd de perfecte tijd om weer eens bij de familie te zijn en om vrienden en kennissen te ontmoeten op een feestje. Waarom en hoe lang zit je nu al in Kuala Lumpur? Ik heb in totaal bijna 7 jaar in Kuala Lumpur gewoond en gewerkt. Ik begon in 1998 met een eigen bedrijfje in software. Dat bedrijfje heb ik tot aan vorig jaar gehad. Ik voel me altijd al aangetrokken tot Azië. Tevens kreeg ik de kans wat voor mezelf te gaan doen. De keuze had ik dus snel gemaakt. Het natuurlijk is wel moeilijk om de familie achter te laten, want Maleisië is niet naast de deur. Inmiddels ben ik verhuisd naar Ierland. Wat is kenmerkend voor de mensen die er wonen en werken? Het is een mix van allerlei mensen. De grootste groep is de Maleisische bevolking, daarnaast wonen er veel Chinezen en Indiërs. In de bouw werken de meeste Indonesische mensen. Is de levensstandaard gelijk aan die van de Nederlandse? Met andere woorden: hebben zij ook verse groenten bij de 'Golff’ en vlees bij ‘Kastelein’? Dat is heel verschillend. Op het gebied van groente en fruit hebben ze alles vers in de winkel. Maar andere groenten dan die bij de Golff. In Maleisie wordt veel wit vlees ( vis en kip) gegeten, maar ook wel rundvlees. Dat kopen ze op de markt, of in een hele grote supermarkt. Echte slagers kennen ze er niet. Het eten is er een stuk goedkoper, maar de mensen verdienen ook minder. Kun je er nog een beetje tennissen? Haha, dat heb ik een paar keer geprobeerd toen ik daar net was, maar dat laat je snel genoeg. Na een kwartiertje dreef ik al van de baan. In Maleisie ben ik begonnen met golfen, omdat het daar goed te betalen is voor iedereen (ook een schilder of een timmerman gaat in het weekend golfen bij wijze van spreken). Wat mis je het meest aan het Nederlandse bestaan? Da´s een intikkertje: mijn familie en vrienden... ik heb nu een vrouw en een kleine de Boer bij me, dus opa en oma in Diepenheim zijn altijd erg blij als ze weer eens wat horen, en natuurlijk vinden ze het nog leuker als ze ons zien! Hoe blijf je op de hoogte van de beslommeringen in Deep’n? Websites van Deepse leu (emielio), en de Schutterij natuurlijk.. maar daarnaast krijg ik ook genoeg e-mails van mensen in en rond Diepenheim, en het is dus ook al wel eens voorgekomen dat ik de laatste roddels eerder wist dan mijn moeder. Is het heimwee wat je drijft naar Ierland of heeft dat andere oorzaken? Nee, geen heimwee. Ik kreeg een goede aanbieding van een bedijf (Oracle). Daarbij is het meegenomen om weer in Europa te gaan wonen. Samen hebben we besloten om naar Ierland te gaan. Nu zitten we zo´n beetje in jullie achtertuin. Het was moeilijk om Maleisie te verlaten na 7 jaar, maar aan de andere kant is dit ook weer een nieuwe uitdaging. Tot nu toe is het heerlijk, alleen die regen.... Hoe vaak per jaar kom je terug en wat is dan het eerste dat je dan ‘thuis’ doet? Dat zal nu wel wat vaker gebeuren. Maar eerder was het misschien een keer per jaar. Tja, het eerste dat ik dan doe is koffie drinken met pa en ma. Verhalen vertellen, foto's laten zien enzovoort. Daarna komt de rest van de familie, en dan vind ik het ook altijd leuk om eens een beetje rond te wandelen in Diepenheim om te zien of er iets is veranderd. Wat blijft je het beste bij van je verblijf in den verre? De geboorte van mijn zoon Isaac en mijn trouwdag. Daarnaast veel leuke herinneringen van bezoekjes van familie en vrienden, en het land zelf, met name de warmte. Arjen en Linda vroegen zich in Afrika het volgende aan jou: Ik ben in eerste instantie naar Maleisie gegaan voor het avontuur, en dat is uitgegroeid tot iets persoonlijks en zakelijks. Een eigen bedrijf, maar ook een vrouw en een kind. Aan wie zou jij een vraag willen stellen? Volgens mij weten de meeste Diepenheimers al wel dat Erik Boswinkel in Peru zit, maar ik wilde wel eens van hem weten hoe een normale dag er voor hem uitziet.
|