Interview met Esther ten Have en Ruben Meijerink, ze zijn voor 4 maand in Nepal om vrijwilligerswerk te doen.

1) Waar ben je en wat doe je daar
Nepal, We doen hier vrijwilligerswerk; Ruben als fotograaf voor verschillende NGO's en INGO's en Esther voor een opvangcentrum voor kansarme kinderen in Kathmandu.

2) Je hebt voor jezelf vast een voorstelling gemaakt van het land. Wat viel je mee en wat viel je enorm tegen?
Nepal is de laatste tijd veel in het nieuws, in negatieve zin. Ook voordat we weggingen (begin januari). In principe valt ons de situatie hier erg mee. We  krijgen helemaal niets van de opstanden mee, behalve dan op tv. Soms is dat voor Ruben trouwens een tegenvaller. Hij wil graag foto's maken van demonstraties, maar elke keer als hij op zoek gaat is er niets te vinden. We voelen ons hier dan ook net zo veilig als in Diepenheim. Een tegenvaller zijn de vele stakingen en uitgaansverboden. De politieke partijen wil dat de koning, die autocratie heeft, aftreedt. Als protest tegen het koningshuis kondigen politieke partijen telkens een bandh af, waarbij er geen gemotoriseerd vervoer mag rijden en winkels, scholen en bedrijven gesloten moeten zijn. De koning reageert daarop door uitgaansverboden in te stellen, soms ook overdag. Dit alles maakt het af en toe voor ons erg moeilijk om hier ons ding te doen.

3) Is het gemakkelijk voor je om contact te houden met het thuisfront?
We houden contact met onze familie en vrienden via de mail. In de hoofdstad Kathmandu, wat tijdelijk onze woonplaats is, is op bijna iedere hoek wel een internetcafe te vinden, dus dat is geen probleem. We internetten dan ook bijna dagelijks. In juni gaan we naar een zeer afgelegen gebied, dat alleen per vliegtuigje te bereiken is. Dan zal het iets moeilijker worden, aangezien internet daar nog een onbekend fenomeen is. Het is nog maar de vraag of je daar naar het buitenland kunt telefoneren. Dan zal het contact dus iets minder worden

4) Wat mis je het meest aan Diepenheim?
Esther: Klinkt misschien raar, maar op het moment mis ik helemaal niets. Ik waardeer mijn leventje dat ik Diepenheim leidde wel meer, vooral door wat we hier zien en meemaken. 
Ruben: tsja…..mmm… de watermolen?

5) Wat raad je mensen aan om sowieso mee te nemen als ze daar ook naar toe?zouden gaan?
Fototoestel

6) Stel dat jullie eind september nog steeds daar zijn, wat zou je het meest van het schuttersfeest missen?
Zoals de planning er nu uitziet zijn we er voor het Schuttersfeest weer. Maar planningen zijn er om gewijzigd te worden, dus stel, we zijn er het laatste weekend van september niet, dan is het voor mij, Esther, de eerste keer in mijn leven dat ik het Schuttersfeest mis. En ondanks dat ik helemaal geen heimwee heb, zal ik Diepenheim dan wel even missen. Wat het meest? De vrijdag- en zondagavond, het straattheaterfestijn op zondag en het hele Schuttersfeestsfeertje dat er dan in Diepenheim hangt. Ruben zou voornamelijk de zondagmiddag en het dom ouwehoeren missen.

7) Wat ga je als eerste doen als je weer in Deep'n bent?
Ruben: Teletekst kijken
Esther: Naar mijn eigen wc, die zit toch het fijnst…

8) Heb je in het buitenland wel eens op de site van de Schutterij gekeken?
Eerlijk gezegd: nee

9) Wat is het meest indrukwekkende van het land?
Lastig om te zeggen wat het meest indrukwekkende is. Zoveel dingen zijn erg indrukwekkend, het himalayagebergte, de natuur en de mensen die we hier ontmoeten.

10) Elke keer mag de ge·terviewde een vraag stellen aan een andere Diepenheimer in het buitenland. Wie kies jij en wat zou je hem/haar willen vragen?
Vraag aan Arnaud-Jan: Heb je naast je afstuderen nog tijd om het land een beetje te verkennen. En, hoeveel kangeroes heb je al gezien.

Redactie: Via deze weg bedanken we jullie hartelijk voor het interview en wensen jullie veel succes met het verder verblijf in Nepal!

Op estherenruben.waarbenjij.nu zijn de avonturen van Esther en Ruben verder te volgen.